{کلید واژه} تولید کنندگان

عصاره دانه کرفس Apigenin 98٪ منبع عالی بتا کاروتن ، ویتامین K ، اسید فولیک ، کلسیم ، آهن ، پروتئین ، فیبر و همچنین ویتامین C و ویتامین های گروه B است.
در بسیاری از فرهنگ ها و نسل ها از آپیژنین به طور گسترده ای در طب جایگزین طبیعی استفاده می شود. تحولات علمی اخیر در تحقیقات دانه کرفس اکنون منجر به پاسخ هایی در مورد چگونگی سود دانه کرفس برای سلامتی شده است. مطالعات در مورد فشار خون و کلسترول منجر به نتایج مثبت شده است. علاوه بر این ، از عصاره دانه کرفس برای کمک به هضم غذا ، بهبود عملکرد مفاصل و رفع اضطراب استفاده می شود. اکسیژن غالباً برای کمک به حفظ مفاصل سالم مصرف می شود. بذر کرفس همچنین می تواند ناراحتی مفصلی را که به دلیل التهاب ایجاد می شود ، کاهش دهد و در واقع عمدتا برای تسکین علائم بیماری مانند آرتروز ، روماتیسم و ​​نقرس استفاده می شود. آپژینین خاصیت ضد عفونی کننده دارد که آن را برای سلامت ادرار مفید می کند دستگاه و خاصیت ادرار آور برای کمک به کاهش احتباس مایعات. دانه کرفس به از بین بردن اسید اوریک کمک می کند.

ترپینول بوی مطبوعی شبیه به یاس بنفش دارد و یکی از ترکیبات رایج عطرها ، مواد آرایشی و طعم دهنده ها است. er ± -ترپینول یکی از دو ماده تشکیل دهنده رایحه چای سوپونگ لاپسانگ است. ترپینول Î in از دود کاج استفاده می شود که برای خشک کردن چای استفاده می شود. (+) - Î ± -ترپینول یک ماده شیمیایی از جمجمه است. این یک مایع روغنی بی رنگ و جامد با رایحه یاس بنفشه گل است. این طعم شیرین آهک دارد.

پودر برگ استویا استویوزاید نوع جدیدی از شیرین کننده طبیعی است که از مرکب استویا (یا استویا) استخراج می شود ، در حالی که آمریکای جنوبی از استویا به عنوان گیاه دارویی و جایگزین شکر استفاده می کند.

N-Hexadecane-D34 CAS: 544-76-3 هگزادکان N-Hexadecane N-Hexadecane-D34

سوربات پتاسیم نمک پتاسیم اسید سوربیک است که به عنوان نگهدارنده مواد غذایی استفاده می شود. سوربات پتاسیم در انواع برنامه ها از جمله غذا ، شراب و محصولات مراقبت شخصی م personalثر است.

گالیک اسید یک اسید تری هیدروکسی بنزوئیک است که در گندم ، سماق ، فندق جادوگر ، برگ چای ، پوست بلوط و گیاهان دیگر یافت می شود.
اسید گالیک هم آزاد و هم به عنوان بخشی از تانن های قابل هیدرولیز یافت می شود. گروه های اسید گالیک معمولاً به هم پیوند می خورند و باعث ایجاد دیمرهایی مانند اسید الاژیک می شوند. تانن های قابل هضم با هیدرولیز تجزیه می شوند و به آنها اسید گالیک و گلوکز یا اسید الاژیک و گلوکز می دهند که به ترتیب گالوتانین و الاژیتانین شناخته می شوند.